Mind, Body & Soul - some thoughts

As shared in Facebook wall since 20th July 2015

Mind, Body & Soul - certain thoughts!!

We generally say few phrases quiet frequently in life as if 'I am speaking my mind out' 'Pleas speak out', 'Pleas speak your mind out' something like that.

What is it that makes 'speaking one's mind out' ?

Let's take couple of iterative scenarios, traits or tenets of commonly found in people.

'Reading is my passion'
'Music is my passion'
'I would die for Cricket'
'I would die if Sachin fails to score a century'
'My objective in life is to become an Astronaut'

Except the last one, rest of all speak about people's passion and/or priorities or conviction sort of; Last one being a personal wish or career objective. Whether or not they live up to these, that's a different matter.

To like or love something is different than expressing what we think (out of our mind) whether or not that really comes out of our heart what it says. Most of the time, mind and heart does not go hand in hand.

What your inner-conscience allows you to convey perhaps your mind would simply speak that out, but your heart would not permit you to express fully wholeheartedly.

What your inner-heart says, you may not listen to that, because, for sheer decency to be displayed publicly, you might exercise restraint and play it down a bit, and speak up a bit somewhat less than what you originally intended to convey. There, you would listen to your mind, and let it go.

In between mind and heart, there is a 3rd dimension that is 'soul'. Many artists or creative talents bring out their best by sheer dedication and sincerity they exert in life because they have a passion to that task, activity, art-form or skill-set whatever that may be on earth.

If one has utmost passion to learn an art and possesses a talent, he would go that extra mile to enhance his skill-set by picking up those qualities, capabilities so h would ensure to master that art or achieving his passion.

Most artists start with a humble beginning, not necessarily they have the wherewithal to proceed further in approaching the right set of people at the right time in the right place to seek their next path in life to ensure they lead a life that they originally intended to live and achieve the chosen goals, objectives or career ambitions.

Many have the financial power, but do not possess the technical knowhow; few would have the knowledge and technical knowhow and talent as is required, but they may not have the finances or contacts to reach out the right people. This by and large proves in Film industry.

Not everyone gets the right opportunity to display their skills or talent.

Speaking your mind out need not be in concurrence with your heart. What your heart wants or obliges you to convey, your mind would not do so out of hesitation; we might even not be reluctant to be so.

Living up to your passion is NOT always easy in life, as you might speak your heart out but your mind would not know what to speak to which audience in the most appropriate time and venue, so, invariably your passion tends to take a backseat thus would become a virtual casualty because, wherever you go, you would soon realize that, speaking up your mind out of your heart is NOT welcome.

Unless one is determined to what he endeavors, what he is anxious to achieve in life by living up to his passion displaying the right skills and talent at the right place in the most appropriate time catches the eyes of a favorable jury or deciding authority so one gets the right opportunity to continue his mission forward.

Life, in the form of destiny, throws lot of yorkers or googlies or in-swingers many a times, where one tends to ignore or disregard his passion, and go with the flow because what he endures in his difficult passage in several attempts, he is forced to make both ends meet to ensure himself/herself a sheer space for survival.

'Survival of the fittest' is a most common phrase used in every school of communication. The more one displays and speaks his heart out or mind out may not be speaking his passion which is his soul end of the day, because, he who realizes in the process, that one has to forego certain passion or ambitions in life, if all ingredients do not fall in place to achieve the chosen objective or goal (that by itself is a result of his conviction, that's his passion).

p.s.: An important aspect in life our 'Attitude' takes a significant role in sustaining what we speak, whether we speak our mind, heart or soul, attitude plays its pivotal role though. We would go into that later.

(these thoughts might continue, as I am now speaking my mind out, not heart, as this is my passion to speak out!!).

Wisdom ?

Not sure if I had ever shared this on my Facebook wall, since 6th June 2014:

(Perhaps this thought would have been lingering over my head since the time BJP got an absolutely majority on its own (not needing a coalition support) during 2014 Parliament Elections where then Gujarat Chief Minister Shri Narendra Modi took over the reins of the leading the Nation with an elite team of Ministers.  Let's keep our fingers crossed for the outcome!!

It remains to be seen how those at the helm of affairs would prove it.

Few thoughts on this subject.

It needs a clear wisdom and courage for a common man from the lower middle or lower strata of society to ensure:
a) smooth cash flow for the immediate future (say 2-10 years at least) to sustain the most common essentials to survive viz.
food, clothing and shelter.
b) reduce his expenditure to the bare minimum so he can concentrate spending on education, healthcare and a meaningful but practical
living for his family
c) he enhances his academic or professional skillset to facilitate a higher level of income to upgrade himself in the society in the long run.

As long as he can sustain these for 2 decades at least, he would be sure his family is uplifted from LIG to MIG to HIG slowly and steadily
in a meaningful and lawful means without depending on others for help. Also, he ensures he does not become jealous in the process provoked by
societal compulsions to become LIG to HIG overnight, thus allowing himself to go to perils, should he not consider the pit falls in his endeavors.

As far as he has done his part, it becomes his nextgen kin(s) to carry on the mantle to ensure 'there is no looking back' to continue what his parents did for the smooth and sustained wellbeing of the family.
That's how an optimal growth can be achieved in a simple common man's family.

When it comes to family it works so for any common man in any form of governance (be it capitalist, autocratic or democractic even communist form of government.

When it comes to state of affairs and running a smooth governance with a clear vision, these can be translated to ensure a smooth economic sustenance,
financial balance on the treasury, clear economic policies to ensure a smooth Export/Import governance ensuring increased Export and decreased Import thus cost of governance is maintained.

If one can focus on these very basic needs to sustain, he can give an excellent government to satisfy one and all in the social strata. However, for a country like with a wide spread of imbalances
cutting across societal status, demography, fractured infrastructure platform (with no common sharing mechanism in place to share energy, water and natural resources), it remains to be seen how such effective
and economic means of governance is achieved.

Let's be optimistic the new Government works to the above, leave the rest to destiny. 

Why confusion, God related ?

Not sure if I have shared this query via Facebook but this has been in my archives since 12th July 2014 (almost more than a year now!!)

எனக்கு நீண்ட நாட்களாக ஒரு கேள்வி ஆழ்மனதில் உள்ளது, இது ஒரு நெருடலான கேள்வியும் கூட.

[ஒரு டிஸ்கியைப் போட்டே இதை இக்களத்தில் கேட்கிறேன். யாரையும் எந்த மதத்தினரையும் குறிப்பிடவோ குத்திக்காட்டவோ இதில் என் உத்தேசமில்லை. இதில் ஒரு பக்குவப்பட்ட விவாதமாகத்தான் இதைக் கோருகிறேன். தனிப்பட்ட மதப் பிரச்சாரமாகவோ தனி மனிதத் தாக்குதலாகவோ உள்ள கருத்துக்களும் கமென்டுக்களும் நிராகரிக்கப்படும். ஆக்க பூர்வமான பாஸிடிவ் எண்ணம் கொண்டவர்கள் மட்டும் பதிலளிக்கலாம்).

எனக்கு இறை நம்பிக்கை தாராளமாக இருக்கிறது. 'கடவுள்' என்பது பொய், அப்படி எதுவுமில்லை என்கிற மாயை அது சார்ந்த விவாதங்களுக்குள் நான் புக விரும்பவில்லை. என்போல் உள்ள சக நண்பர்களின் கேள்வியாகக் கூட இது இருக்கலாம். ஒரு தெளிவு வேண்டியே இது கேட்கப்படுகிறது.

ஆன்மீகம் தொடர்பான விஷயங்களில் சாதாரண தினசரி பூஜை, புனஸ்காரங்கள், பிரார்த்தனைகள் எல்லாம் ஆன்மீகத்தில் ஒரு முதல் படி நிலை; இறைவன், ஆன்மா, நமக்குள் இருக்கும் ஏதோ ஒரு உயர்வான அந்த உந்துசக்திதான் இறைச்சக்தி என்கிற ரீதியில் மனித குலத்தை வாழ்விக்கிறது.  பகவத் கீதையில் சொல்லியுள்ளது போல் பக்தி, கர்மா, கடமை, முன் ஜென்மம், அது தொடர்பான கர்ம வினைகள், இந்த ஜென்மத்தில் அவற்றின் தாக்கம், ஞான யோகம் இன்ன பிற விஷயங்களில் நாம் நம்மை மேன்மேலும் ஒவ்வொரு நிலைக்கு உயர்த்திக்கொள்ள சிறிது சிறிதாக நாம் நம்மை பக்குவப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டும், 'இவை அனைத்தும் ஒரே பிறவியில் தொடங்கி முடிந்துவிடும் விஷயமில்லை" என்கிற தெளிவு நமக்கு முதலில் வேண்டும்.

என் கேள்வி வேறு.

ஒரு மனிதன் ஆன்மிக விஷயங்களில் நாட்டம் கொண்டு ஒரு ஈடுபாட்டுடன் நம்பிக்கையுடன் ஒரு குருவை நோக்கிப் போகிறான் அல்லது தம் சமூக குடும்ப தெரிவுகள் மூலமாக ஒரு குருவை நோக்கிச் செலுத்தப்படுகிறான்.

எந்த மதம் அல்லது இனக்குழுக்களிலும் நாம் உற்று நோக்கினால் ஆங்காங்கே ப்ரபல்யம் அடைந்துள்ள ஒரு குரு, குருவுக்குச் சமமான ஒருவரைக் காட்டி அவரையோ அவர் காட்டும் மார்க்கத்தையோ பின்பற்ற பரிந்துரைக்கப்படுகிறான்.

சிலர் ராம நாமம், க்ருஷ்ண பக்தி சத்சங்கம், ஷிர்டி ஸாயி அல்லது புட்டபர்த்தி ஸாயி, ராமகிருஷ்ணர், விவேகானந்தர், கர்த்தர், என்று பற்பல மார்க்கங்கள் காட்டப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மதத்திற்குள்ளும் பற்பல உட்பிரிவுகள் உண்டு, அவர்கள் ஒவ்வொருவருக்குள்ளும் நம்பிக்கை சார்ந்த தனிப்பட்ட குழுக்கள் உண்டு.

பொதுவாக சில மார்க்கங்களில் கடவுளாகவோ இறைச்சக்திக்கு நிகராகவோ மதிக்கப்படும் ஒருவர் (உருவம் எனவும் கொள்ளலாம், விவாதத்திற்காக!!) பொதுவாகச் சொல்வது:

"என்னை நம்பு, என்னை மட்டும் நம்பு, என் மீது முழு நம்பிக்கை வை, என்னைத் தவிர யாரையும் எதையும் கொள்ளாதே, உன் கவனத்தை என்னிடத்தில் மட்டும் காட்டி உன் பக்தியை நம்பிக்கையை என் மீது வைத்தால் நான் உனக்கு நல்வழி காட்டுகிறேன்"

இதைத்தான் அநேகமாக எல்லா மார்க்கத்திலும் எல்லா குருமார்களும் சொல்கிறார்கள். அப்படிச் செல்லும் பக்தனுக்கு ஒரு நிறைவு எப்போது ஏற்படும்? தான் கோரிய பலனோ தான் கோரிய நல்ல விளைவோ நடந்தால்தான் அவன் திருப்தியடைகிறான். சிரத்தையுடன் பல நாட்கள் வருடங்கள் கடந்தும் சிலருக்கு நல்வழிக்கான பாதை தென்படுவதில்லை. அவன் தன் வாழ்க்கையில் உருப்படியாக உய்யும் உபாயம் கிட்டாமல் அவன் வேறு குருவையோ உருவத்தையோ நோக்கித் தள்ளப்படுகிறான். நிறைவான முழு பக்தியுடன் ஒரு குருவை உருவத்தை நோக்கி அவன் இத்தனை நாட்கள் பிரார்த்தனையும் நம்பிக்கையுடன் வணங்கிவந்திருக்கிறான். அந்த நம்பிக்கை உடைந்து வேறு மாற்று உருவத்தை நோக்கி அவன் தலைப்பட்டாலே அவனது இத்தனை நாள் பக்தி அல்லது நம்பிக்கை கேள்விக்க்குள்ளாகிறது.

ஒரூ தெளிவில்லாத குழப்ப நிலையில்தான் அவன் மாற்று யோசனையில் இறங்கும் நிர்பந்தம் நேருகிறது. அதிலும் அவன் எத்தனைதான் நம்பிக்கை வைத்தாலும், அவனுக்கு தான் கோரிய பலன் கிட்டாவிடில் இன்னும் எவ்வளவு முறை அவன் மாறிக்கொண்டே இருப்பான் அல்லது மாற்றிக்கொண்டே இருப்பான்? இதற்கு ஏது எல்லை? சாகும்வரை அவன் குழப்பம் தெளிய வழியில்லை என்றாகிறது.

ஏன் எல்லா குருமார்களும் அல்லது உருவத்தை சார்ந்த வழிபாடு செய்பவர்களூம் 'தான், தனது, தம்மை மட்டுமே நம்பு' என்று கோருகிறார்கள்?


பக்தி, நம்பிக்கையில் ஒருமுகப்பட்டு மனிதன் கடவுளை நம்ப வேண்டும் என்பதில் மாற்றுக்கருத்தில்லை. இருந்தாலும், சராசரி மனிதன் ஞானி அல்லது துறவி அளவுக்கு பக்குவத்துடன் இதை அணுகுவது நடைமுறைச் சாத்தியமில்லை.

ஏன் அப்படி ஒரு குழப்பம் உண்டாகிறது?

பின் குறிப்பு: இதைப்படி, அதைப்படி என்று பரிந்துரைகள் வரவேற்கிறேன், இருப்பினும், எதைப்படித்தாலும் தெளிவு கிட்டுமா என் கேள்விக்கு? எதைப் படித்தாலும், மேற்சொன்ன சூழ்நிலை தவிர்க்க இயலாதே?

நாம்_எங்கே_போகிறோம்? எது ஜனநாயகம்? (3)

Since July 17th 2015 as shared on my Facebook wall:

இந்த நாட்டில் எதற்குத்தான் வரியில்லை? 'சுலப் சுச்சாலய்' (Sulab Swachalay) என்று பொதுக் கழிப்பிடம் செல்வோரிடம்தான் இங்கு 12.36% (இன்று 16% ஆகிவிட்டது, நாளை 20% ஆகலாம்) வசூலிக்கப்படவில்லை. அந்த கழிப்பிட நிர்வாகம் செய்பவர் அந்த கான்டிராக்டை எடுப்பதற்கு அவர் செலவு செய்யும் முதலீடுக்கு அதே 12.36% வரி உண்டா, பகவான் ஜாந்தா ஹை!! 

[பகவான்? கோன் ஹை பகவான்? ஐஸா கோயி நஹை, ஹம் மே ஸே கோய்பி பக்வான்கோ ஜாந்த்தா நஹி ஹை!! ஹம் பகுத் அறிவு ஹை!! ஹமாரா பகுத் அறிவு போல்த்தா ஹை, கி, கி, கி, (ஹி, ஹி, ஹி என்று படிப்பவர் அர்த்தப்படுத்திக்கொண்டால் கம்பெனி பொறுப்பல்ல!!) பக்வான், யானி, கடவுள், அப்படி யாரும் உண்டு, இல்லை என்கிற ஆன்மீகத் தேடலுக்குள் இந்தப் பதிவு செல்லவில்லை. மையக் கருத்து அதுவல்ல.].

குடிமகன் சம்பளப்பட்டியலில் இருப்பவன் (பே ரோல்) அவனிடம் ஈட்டிக்காரன் போல் முதலிலேயே வருமான வரி பிடித்தம் செய்தபின்னர்தான் சம்பளமே அவன் கணக்கில் வரவு வைக்கப்படுகிறது, அல்லது காசாக கொடுக்கப்படுகிறது.

வருமான வரி ஏய்க்கும் எத்தனையோ பெருந்தனக்காரரை, கார்ப்பரேட் முதலாளிகளிடம் இந்தக் கட்டுப்பாட்டை விதிக்காத சட்டம், அரசு முறை, ஒரு நாட்டின் குடிமகனை நம்பாமல் முதலிலேயே வரிவிதித்து அவன் செல்கிற இடமெல்லாம் அந்த வரி இந்த வரி என்று தீட்டி வசூல் செய்து ஜனவரி பிப்ரவரியில் அவனிடம் காசில்லாத நேரத்தில் அதில் இன்வெஸ்மென்ட் செய்தால் வரிவிலக்கு, இதில் வரிவிலக்கு என்று ஒரு பொய் வியாபாரம் இங்கு நடக்கிறதே, Anybody cares?

அது மாதிரி சிறு முதலீடு குடிமகன் செய்யும்போது வரிவிலக்கு தரும் அரசு, பிறகு என்ன செய்கிறது? அல்லது செய்யப்போவதாய் அவ்வப்போது பாவ்லா பூச்சாண்டி காட்டுகிறது?  அதையே மெச்சூரிட்டிக் காலத்தில் காசாக்கும்போது வரி உண்டு என்று ஒரு அராஜகச் சட்ட நடைமுறைகள் வந்துள்ளதாக அறியப்படுகிறதே ? குறிப்பாக பி.எப். எனப்படும் பிராவிடன்ட் பன்ட் காசாக்கும்போது? தெரிந்தவர்கள் கூறலாம். (இதனை நான் இங்கு மிகைப்படுத்திக் கூறவில்லை, ஆதாரம், லிங்க் என்று கேட்காதீர்)

லைப் இன்சூரன்ஸ் முதலீட்டிற்கு ஆரம்பத்தில் வரி கிடையாது. அதை காசாக்கும்போது மெச்சூரிட்டி காலத்தில் வரி வசூலிக்கணும் என்று நம் அண்ணாச்சி சிதம்பரம் அம்பலத்தார் ஐடியா கொடுத்ததாய் அவர் ஹார்ட் வோர்டில் படித்த எக்கனாமிக்ஸ் அப்படிச் சொல்லிக்கொடுத்ததாய் எங்கிட்டோ படித்த நினைவு. அதாவது, ஒருவன் சேமிக்கிறான் எனில் அவனைச் சிறுகச் சிறுகச் சேமிக்க விட்டுவிடு. பொழைச்சுப் போகட்டும். மொத்தமாய் அவன் அந்தச் சேமிப்பை காசாக்கி அவன் புள்ளைக் குட்டிக்கு எதோ ஒரு கல்யாணமோ கார்த்திகையோ கருமாதியோ பண்ணும்போது காசாகக் கேட்பானே அப்போது அவனிடம் ஈவு இரக்கம் இல்லாமல் வரியாகப் பிடுங்கு என்று ஐடியா கொடுத்ததாய் எங்கேயோ என்றோ படித்த நினைவு. தெரிந்தவர்கள் கூறலாம். (இதனையும் நான் இங்கு மிகைப்படுத்திக் கூறவில்லை, ஆதாரம், லிங்க் என்று கேட்காதீர்).

பொதுவாய் பிசினஸ் செய்திகள் தலைப்புச் செய்திகள் இவற்றை அவதானித்து வந்தாலே உண்மை விளங்கும்.

அதே அரசு ஒரு குடிமகனுக்கு இந்த முறையில் ஏன் அரசு நிர்வாகம் செய்யக்கூடாது? 

அ) 'நீ உன் சம்பளத்தை எடுத்துக்கொண்டு போ, உன் குடும்பத்தை முறையாய் காப்பாற்று, கல்வி சுகாதாரம் என்று முறையாய் செலவு செய்
ஆ) செலவு செய்தது போக மிச்சம் மீதி இருந்தால் உன் உபரி வருமானத்தை முதலீடு செய் (ஆயுள் காப்பீட் இத்யாதி).
இ) இந்த அரசு உன்னை நம்புகிறது, இந்த ஆண்டுக்குரிய உன் வருமானத்திற்கு அடுத்த நிதியாண்டின் முதல் காலாண்டிற்குள் வருமானம் குறித்த ரிட்டர்ன்கள் தாக்கீது செய்.
ஈ) அடுத்த காலாண்டிற்குள் இந்த அரசு அலசி ஆராய்ந்து உனக்கு முறையான நேர்மையான வரி விதிக்கும் அதை அடுத்த அரையாண்டிற்குள் நீ அரசுக்கு 6 மாத காலத்திற்குள் வரியை அரசு கஜானாவில் கட்டி விடு என்று ஏன் இந்த அரசு சொல்வதில்லை?

இ) அப்படி அவன் நியாயமாய் நேர்மையாய் கட்டுவான் என்று இந்த அரசு குடிமகனை ஏன் நம்பவில்லை? அப்படி நம்பாத அளவுக்கு அவனை நேர்மை தவறி வாழும் அளவுக்கு அவனிடம் வரி வசூல் கிட்டத்தட்ட அவனது சரி பாதி வருமானம் வரியாகவே போகிறதே ( நேரடியாகவோ மறைமுகமாகவோ). அப்படி சட்டம் இயற்றும் வகையில் அரசு நிர்வாக நடைமுறைகளில் வழிமுறைகள் ஐ.ஏ.எஸ். ஐ.சி.எஸ். ஐ.ஆர்.எஸ். என்று பல்துறை நிர்வாக அமைப்பு இருக்கிறதே, அதில் அந்த அதிகாரிகளுக்கு அவர்கள் பணிக்காக பயிற்சி பெறும்போது ஏன் சொல்லிக்கொடுப்பதில்லை? அப்படி பயிற்சி செய்யணும் பயிற்றுவிக்கணும் என்று ஏன் இந்த அரசு சட்டம் இயற்றவில்லை? இந்த நாட்டில் சட்டங்களுக்கா பஞ்சம்? பத்தோடு பதினொன்று, அத்தோடு இன்னொன்று ஒரு சட்டம் இருந்துவிட்டுப் போகட்டுமே?

தன்னுடைய குடிமகனை நேர்மையாக வாழவிடாமல் அவனை நேர்மையற்ற செயலை செய்யும் அளவுக்கு ஊக்குவிக்கும் சட்டவியல் நடைமுறைகளைக் கொண்ட ஒரு நாடு நாசமாய்த்தான் போகும்.

பன்னாட்டு நிதி முனையம் இன்ன பிற பன்னாட்டு நிதி முதலீடுகளை செய்பவர்களையும் அவர்கள் மூலம் இங்கு கார்ப்பரேட்
நிர்வாகம் செய்யும் நிறுவனஙகளுக்கு மக்கள் வரிப்பணத்தை கொடுக்கும் அரசு அவர்களை நம்பும் அரசு ஏன் தன் குடிமகனை நம்புவதில்லை ?

(to be continued)

நாம்_எங்கே_போகிறோம்? எது ஜனநாயகம்? (2)

As shared on my Facebook wall since 17th July 2015:

அனைத்து அராஜக வழிமுறைகளையும் இவர்களே ஏற்படுத்துவார்களாம், பயனாளியை தண்டிக்கும் சட்டம் ஒரு சட்டமா?

சில பல சின்னத் திருட்டுக்களில் குற்றங்களில் கஞ்சா இத்யாதி நார்க்கோட்டிக் பொருட்களை 'யாரைக் குற்றவாளி அடையாளம் காட்டணும், அதன் போக்கில் சில வழக்குகள் நடக்கணும், அரசியல் எதிரிகளை பழி வாங்க சில பல முறைசாரா நடைமுறைகள் இந்த நாட்டில் உண்டு, யாரும் மறுக்க முடியாது. நடக்கவில்லை என்று சொன்னால் உப்புப் போட்டு சோறு தின்னும் யாரும் நம்ப மாட்டார்கள்.

சினிமாக்களில் காட்டப்படும் காட்சிகளில் வருகிற மாதிரி 'இவர்களே வைப்பார்களாம் இவர்களே எடுப்பார்களாம்' என்று இருக்கிறதே இது பொது வாழ்வியல் நடைமுறையில் இல்லை என்று யாராவது சொன்னால் பைத்தியக்காரன் கூட வழித்துக்கொண்டு சிரிப்பான்.

சினிமாவில் காட்டப்படும் காட்சிகள் மிகைப்படுத்தப்பட்டவை, நிஜம் அப்படியில்லை எனில் நிஜத்தில் இல்லாத காட்சிகளை காட்டும் திரைப்படம் எடுக்கும் தயாரிப்பாளர்களையும் அந்த சினிமாவை தணிக்கை செய்யும் அதிகாரிகளை கொண்ட சென்ஸார் அமைப்பு தூங்குகிறதா?

மேற்சொன்ன மாதிரி அரசே இங்கு அனைத்துத் துறைகளிலும் ஊழல், குற்றம் நடக்க ஏதுவான சட்ட ஓட்டைகள், இருக்கும் சட்டத்தை ஒழுங்காக அமல்படுத்த முடியாத அளவிற்கு நாட்டில் இருக்கும் முப்பரிமாண அல்லது நாற்பரிமாண ஒற்றுமை (சட்டம் செய்வோர் காப்போர் அமல்படுத்துவோர் நீதிபரிபாலன அமைப்பு) ஒன்றுக்குள் ஒன்று பின்னிப் பிணைந்து கிடக்கிறதே?

இதை, நாட்டில் நடப்பதை வெளியில் சொல்லும் தகுதியும் வாய்ப்பும் பெற்ற பத்திரிக்கை, சஞ்சிகை, தொலைக்காட்சி, இணையவழி தொலைக்காட்சி என்று உள்ள பற்பல ஊடகங்களை "இல்லாத ஒன்றை எதுக்கய்யா வெளிச்சம் போட்டு காட்டுகிறாய், பிடி தண்டனை?" என்று சட்டம் தன் கடமையைச் செய்யும் ப்ரெஸ் கவுன்சில் ஆப் இந்தியா தூங்குகிறதா? ப்ரெஸ் கவுன்சில் தன்னாட்சி அதிகாரம் செய்யும் உள்ள ஒரு அமைப்பு எனில், நீதி மன்றங்கள் எதற்கு?

நீதி மன்றங்களில் கீழ்மை நடு நிலை முன்சீப் உயர் உச்சம் என்று பற்பல அடுக்குக‌ள் இருக்கிறதே?

ஒரு தீர்ப்பு தவறெனும்போது (அறியாமை காரணமாய்) அதை மாற்றும் அதிகாரம் மேலே மேலே என்று ஜனாதிபதியிடம் கருணை மனு கொடுக்கும் வாய்ப்பு, அதை நிராகரிக்கும் வாய்ப்பு அவருக்கு இருக்கிறதா, அவர் நிராகரித்தால் மனித வாழ்வியல் உரிமை மறுக்கப்படுகிறதா என்று ஊடகங்களும் என் ஜி ஓக்களூம் அரசும் இன்ன பிற அமைப்புக்களும் காலம் காலமாய் விவாதம் செய்தே காலம் கழிகிறதே?

ஒரு தீர்ப்பு சரியில்லை என்று இருக்கக் கூடாது. அப்பீல் (மேல் முறையீடு) என்று வரும்போது விதிக்கப்பட்ட தீர்ப்பும் தண்டனையும் அதிகப்படுத்தப்பட வேண்டும், அப்பீல் செய்யும் எண்ணமே வராதபடி நீதி பரிபாலனம் உச்சத்தில் கண்ணியத்தில் இருக்க வேண்டும்.

இதெல்லாம் இந்த முறைசாரா ஜன நாயக நாட்டில் சாத்தியமா ஸார், என்ன ஸார் நீங்க, நீங்க எந்த நாட்டில் இருக்கிறீர்கள் என்று கேட்பீர்கள் ஆனால், ஒரு சாமானியனுக்கு நீதியும் முறையான கல்வியும் மருத்துவ வசதி இத்யாதி நடைமுறைகள் ஒரு குடிமகனாய் கிடைக்க வேண்டும். கிடைக்கும் வகையில் சட்டமும் ஒழுங்கும் நீதி நிலை நாட்டப்பட வேண்டும்.

இதற்கு அரசே கேம்ப்ளிங் என்று நேரடியாக அதே பெயரில் செய்யலாமே? மேற்சொன்ன அனைத்து நடைமுறைகளும் பொது நிர்வாகமும் ஒரு வகையில் பார்த்தால் கேசினோ மாதிரிதானே இருக்கிறது, தியரிட்டிக்கலி அன்ட் ஓல்ஸோ பிராக்டிக்கலி?

கேம்ப்ளிங் செய்வது காசினோ!!

அதில் உள்ளே போவது விளையாடுவது நட்டப்படுவது ஏமாறுவது, பின் 'அய்யோ அய்யய்யோ, எல்லாம் போச்சே' என்று அழிவது நம் குடிமகன்களில் ஒருவனோ அவன‌து கசினோ!!

அதில் இடையிடையே காட்டப்படும் திரைப்படங்களில் வருவது அசினோ அவரது கசினோ பிசினோ!!

அதில் குடிமகன் நட்டப்படுவது உள்ளே செல்பவன் வெளியே வரும்போது அவன் பையில் காசு நோ !!

காலம் காலமாய் இதையெல்லாம் சகித்துக்கொள்ளத்தான் குடிமகன் பழக்கப்படுத்தி வைக்கப்பட்டுள்ளான். அவன் எதுக்கும் சரிப்பட்டு வராதவன், கையாலாகாதவன், அவனை மேன்மேலும் நல்ல கல்வி பெற்று உயராமல் பார்த்துக்கொள்ள வேண்டும், இல்லையேல், அவன் நம்மை கேள்வி கேட்பான் என்று ஆட்சியாளர்களை காலம் காலமாய் யோசிக்க வைத்து அதன்படி சட்ட நீதி பரிபாலனம் அரசு முறை பொது நிர்வாகம் இருக்கிறதே, இது மாறுமா? நடக்குமா?

எங்கே போகிறோம் நாம்? 

இப்படி பலவாறு குடிமகன் தர்க்க நியாயப்படி கேள்விகள் கேட்பதால் ஜன நாயக ஆட்சி சரியில்லை, ராணுவ ஆட்சியோ சர்வாதிகார ஆட்சியோ எதேச்சாதிகார ஆட்சியோ தான் சரி என்று நான் வாதிடவில்லை. குறைகள் எல்லா ஆட்சிமுறைகளிலும் இருக்கிறதுதான். நாடு நல்லாட்சி பெறணும் என்கிற நல்லெண்ணத்தில் உச்சந் தலையில் சூட்டைக் குறைக்க  நல்லெண்ணெய் தடவிக்கொண்டே எல்லா சாமானியர்களும் கேட்பது இதுதான். இது என்று விடியும்? 

(to be continued)

நாம்_எங்கே_போகிறோம்? எது ஜனநாயகம்? (1)

As shared on my Facebook wall since 17th July 2015:

ஒரு முறைப்படுத்தப்பட்ட ஜனநாயக ஆட்சி தம் குடிமக்களுக்கு நல்லாட்சி வழங்கும்.

அடிப்படைக் கல்வி, உயர்கல்வி, மருத்துவம், தொழில்துறைகள், வணிகம், வர்த்தகம், சுங்கம், கலால், வரி வசூல், சட்டம் ஒழுங்கு, நீதி பரிபாலனம், தேசம் தழுவிய இயற்கை சக்திகளின் ஒருமுகப் பயன்பாடு (நதி நீர் மேலாண்மை, சரிவிகித நிலப் பங்கீடு இத்யாதி), என்று அனைத்துத் துறைகளிலும் துறைகளையும் நன்றாக திறம்பட நிர்வகித்து அப்பழுக்கற்ற அரசாங்க நடைமுறைகளை, மக்கள் எளிதாக பின்பற்றவும், மக்களுக்கு வேண்டிய வசதிகள் தேவைகள் நிறைவேறவும் ஆவன செய்ய ஒரு முறைப்படுத்தப்பட்ட அரசு தகுதி பெறுகிறது, தகுதி பெறும், ஆவன செய்யும்.
>> மேற் சொன்னது ஒரு ஐடியல் அரசாங்கம் பற்றியது.

உலகின் மிகப் பெரிய ஜனநாயக நாடுகள் என்று ரெண்டாம் இடம் என்று மார் தட்டி கொள்ளும் நாம் என்ன செய்கிறோம்?

கல்வியை தனியாருக்கு கொடுத்து விட்டோம்; மிச்சம் மீதி இருக்கும் அரசுத் துறை கல்வி நிறுவனங்களில் தரம் இல்லை.

மது, சிகரெட் இத்யாதி லாகிரி வஸ்துக்கள் அரசே விற்கிறது. கலவி வியாபாரம் இன்னமும் தேசியமயமாக்கப்படவில்லை?

மனித உரிமை ஆர்வலர்களின் 'நிர்வாகம் அவர்தம் நடைமுறைகள் சட்டம் ஒழுங்கை அமலாக்குவதில் அவர்தம் ஈடுபாடு பன்னாட்டு_தேசிய_மயமாக்கப்பட்டுவிட்டது' (என்.ஜி.ஓ. க்கள் வழியாக!!!)

இயற்கை சக்திகள் பயன்பாடு, நதி நீர் மேலாண்மை, நிலப் பங்கீடு, சுத்திகரிக்கப்பட்ட குடி நீர் சப்ளை, அடிப்படைச் சுகாதாரம் முறையாக தேசம் தழுவிய வழிமுறைகளில் அப்பழுக்கற்ற முறையில் நிர்வாகம் செய்யும் அளவுக்கு தேசியமயமாக்கப்படவில்லை? 

சட்டம் இயற்றுபவர்கள் இவர்களே!! சட்டத்தை நீதி பரிபாலனம் செய்பவர்கள் இவர்களே!!

சட்டத்தை ஆங்காங்கே ஓட்டை வைத்து இயற்றி விட்டு, கிட்டத்தட்ட தேவைக்கேற்ப மாறுதல்கள் செய்து வருகிறது அரசு. அதே சட்டத்தை பயிற்றுவிக்கும் அரசு வெளியே வரும் சட்ட நிபுணர்கள் அதே சட்டத்தில் உள்ள நல்ல விஷயங்களை பயன்படுத்தி மக்களுக்கு எதாவது செய்யலாமே?

சட்டம் இயற்றுவதும் இவர்கள்தானே? ஓட்டைகளைப் பயன்படுத்தி குற்றம் சாட்டப்பட்டவர்கள் தப்பிக்கவும் வாய்தா வாங்கி வாங்கியே கீழ் நிலை முதல் உச்ச நிலை நீதி மன்றங்கள் வரை காலம் கடத்துபவர்களும் இவர்களே!!

ஒரு நீதி மன்றம் தரும் தீர்ப்பு மேல்முறையீடு என்று வரும்போது அந்த நீதிபதி மேல்முறையீட்டின் அவசியம் என்ன, கீழ்மை நீதிமன்றம் தவறிழைத்துள்ளதா என்று ப்ரிமாஃபேஸி ஆதாரம் இருக்கிறதா என்று ஆராய வேண்டும். இல்லையேல், மேல்முறையீட்டு மனு உடனடியாக தள்ளுபடி செய்யப்பட வேண்டும்.

கீழ்மை நீதி மன்றத்தின் நீதிபதியும் அதே சட்டம் படித்து வந்தவர்தானே? அவர் தவறிழைத்திருக்க சாத்தியம் உண்டா?
மேல்முறையீட்டு விசாரணையில் படிப்படியான அடுக்குகளில் உள்ள நீதிமன்றங்கள் முந்தைய தீர்ப்பு தவறு எனில் அந்த தவறான நீதிபதியை ஏன் குற்றம் சாற்றுவதில்லை? சஸ்பென்ஸ் செய்வதில்லை? அவருடைய அறியாமை, சட்ட அறிவு நுணுக்கம் இல்லாமை மன்னிக்கப்படுகிறதா?

கீழ்மை நீதி மன்றத்தின் நீதிபதி முறையான சட்டம் படித்த, வழக்காடு மன்றங்களில் பலவித அனுபவம் பெற்றபின்னர்தான் நீதிபதி ஆகிறார் என்று நம்புவோம். யாரும் கல்லூரியில் படித்து விட்டு நேரடியாக நீதிபதி ஆவதில்லை, எனில், அவரது அறியாமை என்பது இங்கு கேள்விக்குறியதாகிறது.

அனுபவஸ்தர்கள்தான் நீதிபதி பணிக்கு அமர்த்தப்படுகிறார்கள் எனில், அந்த அறியாமை எங்கு வந்தது? இல்லாத அறியாமை மன்னிக்கப்படுகிறது எனில் அவர் நீதிபதி பதவிக்கே தகுதியானவர் அல்ல என ஆகிறது. அப்படியெனில் அவரை அந்தப் பதவிக்கு தெரிவுசெய்வதில் குழப்பமா? அதிலுள்ள பணியாளர் தேர்வு நடைமுறைகளில் குழப்பமா?


சட்டம் தெரிந்த நிபுணர்கள் சொல்வார்கள், காலம் காலமாகச் சொல்லி வந்துள்ளனர். அதாவது நமது இந்திய அரசியல் அமைப்பும் நீதி பரிபாலன முறைகளூம் பிரிட்டிஷ் முறைகளை அடியொற்றிய நடைமுறைகளையும் காலம் காலமாக பஞ்சாயத்து நாட்டாமை என்கிற கிராம அளவில் இருந்துவந்த பல நடைமுறைகளை ஒருங்கிணைத்து நியாயமான தீர்ப்பு எல்லோருக்கும் கிடைக்கும் வகையில் அமைக்கப்பட்டுள்ளது என்று சொல்லப்படுகிறது. எனில், 100க்கும் மேல் காலப்போக்கில் தேவைப்படும் அப்டேட்கள் சட்ட விதிமுறை மாறுதல்கள் செய்யப்படுகிறதே, சரிதான், காலத்திற்கேற்ப அரசும் சட்டம் ஒழுங்கு நீதி பரிபாலன வழிமுறைகள் அப்டேட் செய்யப்பட வேண்டும், ஒப்புக்கொள்ளணும்.

அதே நேரத்தில் 'ஒரு குற்றவாளி தப்பித்தாலும் பரவாயில்லை, ஒரு நிரபராதி தண்டனை பெறக்கூடாது' என்கிற ஒரே காரணத்தை உத்தேசித்து அதன் பின்னணியில் அதில் உள்ள ஓட்டையை பயன்படுத்தி எக்செக்பஷன் ஓவர் ரூல் (Exceptions can over rule and this is acceptable, like that) செய்யும் அளவுக்கு கீழ் நிலை முதல் உச்ச நீதி மன்றம் வரை ஒரு வழக்கு பல ஆண்டு காலம் நடக்கிறதே?

பரவலாக ஒரு ஆசாமி குற்றம் செய்திருக்கிறார் நம்பவைக்கப்பட்ட ஒருவர், அவர் குற்றம் செய்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்று நம்ப வைக்கப்பட சாத்தியமில்லாத நேரத்தில் சட்டத்தில் உள்ள ஓட்டைகளை பயன்படுத்தி முறையான குற்றம் சாட்டப்பட்டவர் தப்பித்து வந்துள்ளார்களே? எந்த சட்டம் இதை சாத்தியமாக்கியது?

நிரபராதி தண்டிக்கப்படக்கூடாது என்கிற கோணத்திலேயே விசாரணை செய்யும் நீதி மன்றங்கள் குற்றவாளி தண்டிக்கப்படாமல் போகும் வாய்ப்பினை சட்டமே வழங்குகிறதே, ஏன் இந்த இரட்டை நிலை?

பெரும் வழக்குகளில் தேசத்தின் ஆணிவேரை ஆட்சியாளர்களின் அடிப்படை இருப்பை ஆட்டுவிக்கும் வழக்குகளில் எதோ ஒரு கீழ் நிலை அதிகாரிகளோ ரோட்டில் போகும் குப்பன் சுப்பன் ஜேப்படித் திருடன் என்கிற வகையில் "கையாலாகாதவன்" "இவன் எதுக்கும் சரிப்பட்டு வரமாட்டான்" 'இவனை உள்ளே தள்ளினால் யாருக்கும் ஒருவித நஷ்டமும் இல்லை' 'அவன் குடும்பம் நடுத்தெருவில் நிற்குமே, நிற்கட்டுமே, யாருக்குக் கவலை?'

பெருந்தனக்காரர்களையும் அரசியல் ஆட்சியாளர்கள் செய்யும் (முன்னாள் இன்னாள்) ஊழல்வியாதிகளையும் இதே சட்டம் விட்டுவிடுகிறதே, ஏன் இந்த இழி நிலை?

நீதி மன்றத்துக்குள்ளே இந்த ஊழல் அரக்கன் நுழைந்துள்ளான் என்று ஹேஷ்யமாய் காமெடிக்காக 1972 வாக்கிலேயே 'துக்ளக்' நாடகத்தில் சொல்லப்பட்ட விஷயங்கள் 40 ஆண்டுகள் கழித்து உண்மையானது இந்த தேசத்தின் சாபக்கேடா?

அரசே கல்வி கலவி கேள்வி மது சிகரெட் இத்யாதி லாகிரி வஸ்துக்களை விற்கிறது. சாலைப் போக்குவரத்தில் விபத்துக்கள் நடக்காமல் தவிர்க்க ஹெல்மெட் உபயோகிக்கணும் என்று சட்டம் கடுமையாக அமல்படுத்தப்படுகிறது, தேவைதான். அதே ஹெல்மெட் தரமான ஐ.எஸ்.ஐ. முத்திரை அல்லது தரச் சான்றிதழ் உள்ள ஹெல்மெட் விற்றால் பராவயில்லை.

அதே ஹெல்மெட் ஆந்திராவிலோ வேறு எங்கேயோ தரம் குறைந்த ஐ.எஸ்.ஐ. முத்திரை இல்லாத ஹெல்மெட்கள் வீதி தோறும் விற்கப்படுகிறதே, அந்தத் தயாரிப்பாளர்களை அரசு என்ன செய்கிறது? அங்கும் தானே கலால் வரி வசூலிக்கப்படுகிறது (என்று நம்புவோம்). இல்லை, அந்தப் பொருளே டூப்ளிகேட், எனவே அங்கு கலால் வரி என்று ஒன்று கிடையாது என்று சொன்னால் சுத்தம், வாழ்க ஜன நாயகம்!! வாழ்க உல்லாஸ் நகர்!!

(உல்லாஸ் நகர் எங்கிட்டு இங்கு வந்தது? என்று கேட்கப்படாது. அமெரிக்காவில் தயாரிக்கப்பட்ட பொருட்கள் என்று போட்டு வரும், விற்கப்படும் அது மேட் இன் யு.எஸ்.ஏ.). அது மாதிரி பல இடங்களில் விற்கும் பொருட்களில் அப்படியே அச்சு அசல் காப்பியடித்து டூப்ளிக்கேட் விற்கும் சந்தைக்கு உல்லாஸ் நகர் சந்தை பெயர் போனது, தற்சமயம் அங்கு அந்த வியாபாரம் நடக்கிறதா தெரியாது. அது ஹேஷ்யமாய் வேடிக்கையாய் சொல்வார்கள் மேட் ஏஸ் யு.எஸ்.ஏ. என்று. அதைத்தான் சுருக்கமாகக் குறிப்பிட்டேன்).

முறையற்ற தரமற்ற பொருட்களை தயாரித்து விற்பவனை கேள்வி கேட்காத சட்டம், அதைப் பயனாளியாய் இருந்து கிடைச்ச காசில், உழைச்ச காசில், டாஸ்மாக், இத்யாதி விஷயங்களில் செலவு செய்தது போக மிச்சம் மீதி இருக்கும் காசில் வாங்கி அனுபவிக்கும் சாமானியனை சட்டம் கேள்வி கேட்கிறதே?

ஒரு தேவையற்ற பொருளை அரசே விற்கிறது. அரசு விற்க வேண்டிய அவசியம் இல்லாத பொருளை அரசே விற்கிறது. அதை விற்கும்போது விளம்பரமும் செய்யப்படுகிறது. அந்த விளம்பரத்திலும் வரி வசூல் அரசுக்கு கிடைக்கும்

விளம்பரத்தில் 'சிகரெட் பிடிப்பது உடல் நலனுக்கு கேடு புற்று நோய் வரும்' 'மது நாட்டுக்கும் வீட்டுக்கும் கேடு' என்று அடிக்கோட்டில் ஒரு எச்சரிக்கை வாங்குபவனுக்கு இருக்கிறதே, விற்பவனுக்கு ஏன் இல்லை?


(to be continued) 

எது சுதந்திரம்? எங்கே சுதந்திரம்? (2)

1980கள் வரை நம் இந்திய (பரவலாக) அல்லது குறிப்பாக தமிழ்ச் சமூக வீடுகளில் கூட்டுக் குடும்பம் என்பது காணப்பட்டது. 

ஒரு காலனி அல்லது ஸ்டோர் என்கிற அமைப்பில் பார்த்தால் அன்றெல்லாம் ஒரு மனையில் அல்லது வீடு அல்லது தொகுப்பு வீடு என்று சொல்லப்படும் ரெண்டு கட்டு, மூன்று கட்டு வீடுகளில் வீட்டு 4 அல்லது 5 அறைகள் இருக்கும். ஓரிரண்டை முதலாளி தன் பராமரிப்பில் வைத்துக்கொண்டு மற்ற அறைகளை வாடகைக்கு விட்டு விடுவார். அந்த வருமானம் அவருக்கு தன் இதர செலவினங்களுக்கு ஈடாகும். 

பெரும்பாலும் கூட்டுக் குடும்பமாய் வாழ்ந்த நம் சமூகத்தில் அது மாதிரி கட்டுமானம் உள்ள வீடுகளில் பெரும்பாலும் மாடி போன்ற அமைப்பு இருக்காது. இருந்தாலும் ஒரு மாடி என்கிற அளவில்தான் இருக்கும். 

அது மாதிரி கூட்டமைப்பில் அனைவரும் தனித்தனி குடும்பங்களாய் இருந்தாலும் அது ஒரு ஜாயின்ட் ஃபேமிலி அல்லது கூட்டுக் குடும்பங்களின் கூட்டமைப்பாய்தான் வாழ்ந்தனர். ஒண்டுக் குடித்தனம் எனும் சொலவடை கூட உண்டு. திருச்சி மாதிரி ஊர்களில் ஸ்டோர் என்று அழைப்பர். 

பெரும்பாலும் கணவன் மனைவி (தலைவன் தலைவி) அல்லது புதிதாய்த் திருமணம் ஆன தம்பதிகளைத் தவிர அந்த வீடுகளில் உறுப்பினர்கள் அனைவரும் கூட்டாய்தான் கூடம், தாழ்வாரம், முற்றம் என்கிற அமைப்புக்களில் இரவு தங்குவது உரையாடுவது உறங்குவது வழக்கம். 

சிறுவர் சிறுமியர் ஆண் பெண் அவரவருக்கு தக்கபடி அந்த அமைப்பில் தமக்கென்று ஓரிடத்தைப் பிடித்து இளைப்பாறுவர். குமரிப் பெண்கள் அவர்களுக்கென்று தனியிடத்தையும் ஆண்கள், திருமணாமாகாத ஆண்கள் அந்தப் பரந்த பெரிய வீடுகளின் திண்ணைகளிலும் இளைப்பாறுவர். மச்சு வீடு எனப்படும் மாடி வீடு வாய்க்கப் பெற்றவர்கள் தம்பதிகளை மேலே இருக்கச் சொல்லிவிட்டு ஒரு பகிர்ந்த கூட்டமைப்பில் வாழ்ந்து வந்தனர். 

அது மாதிரி அமைப்புக்கள் 1980களுக்கு பிறகு அரிதாகிவிட்டது. 90களில் குளோபலைசேஷன் அல்லது லிபரலைசேஷன் என்கிற உலகமயமாக்கலின் தாக்கத்தின் விளைவு தனி மனித வருமானம் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக உயர உயர, கூட்டுக் குடும்பங்கள் பிரிந்து ந்யூக்ளியர் குடும்பம் என்கிற தனி வீடு, தனி அமைப்பாய் மக்கள் வாழத் துவங்கிவிட்டார்கள். இது காலம் நமக்குச் செய்த கொடை என்று கூட சொல்லலாம். 

(to be continued) 

எது சுதந்திரம்? எங்கே சுதந்திரம் ? (1)

As shared on my Facebook wall since 16th July 2015:

சுதந்திரம் என்பது என்ன?

ஆகஸ்டு 15 இந்தியாவின் 69 வது சுதந்திர தினம் (68 முடிகிறது, 69 தொடங்குகிறது)

ஆகஸ்டு 14 அண்டை நாடான பாகிஸ்தான் தன் 69தைத் தொடுகிறது.

ஆகஸ்டு 15ல் பி.ஆர்.காங்கோ, தென் கொரியா இன்ன பிற நாடுகள் கூட தத்தம் சுதந்திர தினத்தை கொண்டாடுகின்றன.

சுதந்திரம் என்பது என்ன? அதன் வரையறை என்ன? அது எல்லோருக்கும் கிட்டியுள்ளதா? கிட்டுகிறதா? 

விடுதலை, சுதந்திரம், உரிமை சார் சுதந்திரம் எனப் பல உண்டு. ஆங்கிலத்தில் சொல்லப்படும் இன்டிபென்டன்ஸ் எனும் சுதந்திரம், விடுதலை எனும் பொருளில் கொள்ளப்படும் சுதந்திரம், ஒரு மனிதன் தான் விரும்பியதைச் செய்யும் சொல்லும் கருதும் சுதந்திரம் (எண்ண அளவில்), கருதியதை சொல்லும் சுதந்திரம், பத்திரிகைச் சுதந்திரம், ஒரு படைப்பாளி தன் கருத்தை தன் படைப்பின் வழி சொல்லும் சுதந்திரம் என்று பல உண்டு.

ஆங்கிலத்தில் விளக்கினால் சுதந்திரம், விடுதலை, இவற்றை தெளிவாக விளக்கலாம், தமிழில் சொல்லாடல் இந்த விஷயத்தில் குறைவு. லிபரேஷன் என்று ஆங்கிலத்தில் சொல்லப்படும் விடுதலை வேட்கை சார்ந்த அரசியல் சார்ந்த போர், ஆட்சிபெறும் உரிமை கோரும் போராட்டம், தன்னாட்சி சார்ந்த போராட்டம் இவற்றின் வடிகால் வெற்றீ பெறும்போது கிடைக்கும் விடுதலையும் சுதந்திரம்தான் (தமிழில்). ஆங்கிலத்தில் அதற்கு போராடிப் பெற்றால்தான் விடுதலை அல்லது சுதந்திரம் பெற்றதாக கருதப்படும்.

ஏற்கெனெவே இருப்பதை ஒருவர் 'இந்தா வச்சுக்கோ' என்று கொடுப்பதல்ல சுதந்திரம். காரணம், பகுத்தறிவின் தாக்கத்தில் வளர்ந்த இந்தத் தமிழ்ச் சமூகம் கூடவே இதைக் கேட்கும் 'அதுதான் அங்கேயே முதலிலேயே இருக்கிறதே, நீ என்ன அதை எனக்கு அல்லது எங்களூக்கு கொடுப்பதற்கு?' இருப்பதை நாங்கள் எடுத்துக் கொள்வதை நீ தடை செய்தால் அப்போது அது சுதந்திரமின்மை, எனவே அதைக் கோரி ஒரு சுதந்திரப் போர் அல்லது விடுதலைப்போர் என்று அறியப்படும், எனில், அது போராடிப் பெற வேண்டிய நிலையில் சமூகமோ ஒரு தனிப்பட்ட மனிதனோ உள்ளாகிறது/உள்ளாகிறான்.

பின் குறிப்பு: 

இதே தலைப்பில் ஆங்கிலத்தில் ஒரு தொடராக இங்கே பகிர்ந்துள்ளேன். எண் வரிசை வாயிலாக ஆங்கிலப் பதிவும் தமிழ்ப் பதிவும் ஒரே நேர்க்கோட்டில் ஒரே மொழியாக்கத்தில் இருக்கணும் என்கிற அவசியம் இல்லை.

ஆனால் தமிழ் ஆங்கிலம் இரண்டிலும் சொல்ல வந்ததை தெளிவாக சொல்ல விழைகிறேன். சொற்கோவை சிந்தனைவழி சென்று அதன்படி வருவதால், ஆங்கிலப் பதிவின் நேரடித் தமிழாக்கமாக கருத வேண்டாம்.

ஆங்கிலம் வேண்டுவோர் அதைப் படிக்கலாம். சாராம்சம் நான் சொல்ல வரும் கருத்து ஒன்றுதான். மையக் கருத்து ஒரு புள்ளீயில்தான் செல்லும். 

What's Freedom? Where's Freedom? (2)

As shared on my Facebook wall since 16th July 2015:

For typical joint-family stores OR joint-family single houses of yester years, privacy between two individuals and for that matter, privacy or freedom to do what he wants to do or aspire to do, takes a back seat always. 

An individual might want to read a book or novel on his own, in a secluded space ensuring some sort of privacy.  For those who were blessed with a Machu Veedu (one-story upper or mezzanine structure), perhaps, an individual can find a solace and comfort to enjoy his privacy. 

Even in Apartment-culture in towns and cities lately since 2000 and beyond, a family of 4 living in an average less than 1000 sq.ft. flat, privacy is definitely the one found in the dictionary, awfully. Leave alone couples find their privacy ensured.  Leave aside a normal conversation, however confidential in nature that it would be requiring a private within-the-4-walls jurisdiction, two people cannot comfortably speak and engage their conversation ensuring their privacy, here, privacy I mean freedom to speak up, freedom to express one's views or thoughts on any subject on earth, be it social or cultural debate or normal petty family subjects to be discussed on the floor of the house.  Unlike a Parliament, no house in present day terms is blessed with 'well of the house'.   Drawing room and/or Bed Room(s) are the only place for people within a family needs to live with, to talk through their problems, issues, quarrels, a normal discussion and so on. 

Due to the 'Korosanai' effect I mentioned earlier, many a times, even a normal discussion, not necessarily that leads to a prolonged fight or quarrel or wordy abuse (worst come worst), the conversation gets out of the 4 walls where there is every chance the message is sent across invariably, WIFI available or unavailable in that premise. 

Many a times, for the sake of ensuring familial internal politics or matters of confidence NOT TO encroach beyond one's jurisdiction or territory, by and large, wives or our best-halves would make us the MEN into halves 'Don't raise your voice. Don't shout.  Why do you escalate this now? People out there (neighbors or those walking on the road or apartment corridors can listen to what we are talking. Don't spoil the image of each of us of this house at large and so on and so forth).  

In many houses, within a flat or family, when children are around, it is highly UNETHICAL to talk seriously in front of them as (a) that would send a wrong signal from psychometric arithmetics (b) Children might be busy in their homework or studies or at the worst, playing their games in door or out-door notwithstanding (c) Husband-Wife quarrellings by and large CAN NEVER BE ruled out in our families. With present generation youth and children, such quarreling, however understandable and is well-within the familial bonding between the couples, children look at differently as if (d)  Oh, Amma Appa always fight for nothing?  Why do they fight? They don't give a damn and care for ourselves. Don't they realize they are spoiling their mood and our moods too? Don't they realize they lose their image in front of us, Children. 

Mostly, present day youth prefer a peaceful atmosphere at home, like everyone or matured adult (man or woman) would like to possess.  Of course, it is everyone's fundamental right and any oppression or regressive nature of behavior of the inmates in a house (with such quarrels and squibbing) to ensure such episodes DO NOT occur for the sake of well-being of everyone around; emotional quotient, preventing mental or psychological or psychometric impact perspective, any excessive debate leading to a quarrel or fighting between two or more people in the house leads to a chaos and that can lead to catastrophic phenomenon. 

However, there is Catch-22 here.  In modern houses, most parents (implying couple) do not have the luxury of living in no more than 1000 or 1200 sq.ft of living space where (a) one room is taken by the elders at home (b) one room is taken by the couple for themselves (c) one or more rooms are shared or consumed by the children, however small or big they are in their age group.  The more the age, the separated enclosure that the children usually demand to be allocated to them, come what may.  With the advent of technology and its advancements, most living or drawing rooms are occupied by guests and passers-by and/or the idiot-box called TV.   Most of present day youth demand a secluded place for them, with or without an Air-Conditioner; whether there is an AC is there or not, children above age 5 until as late as 25 or so, prefer to lock themselves to pursue what they are unto - be it studies, phone a friend, reading leisurely, listening to music, engaging in social media via any of the modern day gadgets that are available at plenty. 

Any space encroached by parents, other elders or frequent guests in the family finds it a critical acclaim by the children as if RAVANA tookover Sita at the behest of RAMA (the parent/s). 

(to be continued)

What's Freedom? Where's Freedom? (1)

From my Facebook wall since 16th July 2015:

What is 'Freedom' ?   What's 'Independence'?

Aug 9, Singapore is turning 51 (50th year getting completed,celebrations are on the anvil).

Aug 15, India is turning 69 (68 years getting completed,celebrations would follow of course nationwide).

Aug 14, neighbor Pakistan also turns 69.............

Aug 15, Bahrain, South Korea, P.R. Congo and and perhaps few other countries also equally celebrate their Independence.

People always confuse Independence, Freedom, and Liberation or Liberty and mix these conceptually.

Liberation is a fight and one engages into a war-like situation to get liberated and then attain independence.

Independence is a result of getting out of a shell,oppression or occupation by foreign sources and so on.

Freedom by and large is confused with independence, in colloquial terms. Freedom of Expression, Freedom of thoughts, Freedom of expressing one's thoughts, Freedom of Expression by a Creator / Author / Writer / Artist / Script-writer and so on, Freedom from being tagged to a taboo or stigma andso on. This can go like this for ever.

My topic or theme here is somewhat different.

Prior to 1980s, the Indian society by and large lived in a joint-family system everywhere across the Nation. Most houses or tenements werel arge stores with spacious extended villa sort of, but, that are collectively appeared as a colony or society where in one house of 2 or 3-tyre horizontal architecture or infrastructure (not vertical like apartments), many families lived together, one of them being the property or site owner. Others would be tenants.

Mostly in a typical 2-tyre such location, 4-5 rooms might be available, 2 rooms would be retained by the owner/landlord, and the rest of the rooms would have been leased out or rented out for a sum, where the occupant might himself be a joint-family per se.

Thus, in each such store or independent house of multiple families, there used to be jointly and severally many joint-families living together in a compound.

Mostly, except newly married couple, most people would live and sleep in a common Hall or Drawing Room sort of, that's wide open for common utility across all the tenants. Be it adults, children and infants, boys and girls inclusive. Only teenage girls would perhaps find a secluded place to rest at night.

Most bachelors or forced bachelors would find their resting place in extended Thinnais outside their house and/or a terrace area, if the infrastructure is built as such with a one-story construction.

Very rarely, such one story construction, newly married couples would find their privacy intact, for the sake of.

Given the societal structure and the way we have been living in those locations, every family, adults and children virtually had no privacy to talk through their internal issues or problems unless they go out to a different place to sort it out. By and large, people used to discuss non-critical familial issues in the open Hall or Drawing Room or Living Area where other inmates might get a clue of what's going on and many a times, people share views whether or not the real set of people who are having or facing a problem or crisis might find it ODD to discuss their subject in an open forum as such. Privacy was ruled out, yet,mostly with the way we were brought up, during infancy, our mothers and grandmothers would have given us ample Korosanai (a herbal medicine that ensures the child gets adequate tone and sound rhythm when he/she grows up; due to the quotient of this Korosanai, people by and large speak loudly, typically in South India. South India being a hot area by geography, due to our very nature and food pattern, we tend to speak loudly.  Some people talk like as if their tone or vocal cord is made of Brass Material (as they say in Tamil ‘Vengalak Kuralon’ (வெண்கலக் குரலோன்)

We never needed a loudspeaker to propagate what we are conveying. We just talk the message is sent across. If we are literally fighting a fierce battleof war of words, then, entire street would come to know what's going on.

(to be continued)

Disclaimer:  A Tamil equivalent in same topic is being shared as well simultaneously.  However, due to expressing my thoughts, I just share my views as I think in a coherent fashion where it need NOT be the same direct / one-to-one translated version, if one goes by numeric sequence I have assigned.  End of the day, I would ensure what I intended to convey, being the crux of the post(s), would be shared invariably.  Going by 'numbered' sequences, please do not look for any relationship in terms of language or translated script

நம்மை நாம் அறிவோம் (6)

திரை கடலோடியும் திரவியம் தேடு என்றனர் ஆன்றோர் அன்று.
கரை காணாக் கடல் இருந்தும் குடிக்க நீர் இல்லை இங்கு, ஏன்?

குடிக்க நீர் இல்லை எதனால்? நீர் இங்கிருந்து அங்கு சென்றதாலா? 

நீவிர் அவிகளால் (பரிசுத்த) ஆவிகளாக்கப்பட்டதால் அவிகள் ஆவிகளாகி, ஆவின் பாலை பாலையிலிருந்து வந்தவன் சோலையில் இருப்பவனுக்கு பால்மணம் மாறாப் பச்சிளம் பாலகனுக்கும் பாலகிக்கும் அந்த ஆவின் பாலை பாலில்லாமல் பால் மணம் அறியாமல் சோலைவனத்தை பாலைவனமாக்கும் அப்பால் எப்பால் இப்பால் இவற்றை குறிப்பால் உணர்த்த ஒருப்பால் உண்ட தனபால் வருவானோ, கோபால் வருவானோ, அன்பால் சொல்வானோ, என்பால் வருவானோ, பண்பால் கொள்வானோ, எண்பால் இணைவானோ முப்பாலும் பயின்றாலும் எப்பாலும் பகிராமல் ஏமாப்பால் இறுமாப்பால் கருவேம்பால் அடிப்பானோ? 

வீழும்பால் எழும்பால் அழும்பால் பாலில்லா பாலகன் அழும்பால் அதன் ஏக்கத்தின் வீழ்ச்சிப்பால் அது கொணரும் தழும்பால் மழும்பால் எப்பால் உணர்வீரோ இல்லையோ கரும்பால் இனிப்பால் துவர்ப்பால் உவர்ப்பால் காராப்பால் காராம்பசுவின் பால் உந்தன் அகப்பால் புறப்பால் மறப்பால் அறப்பால் அறிவீரோ, முறைப்பால் உணர்வீரோ? இல்லையேல் காமப்பால் பகிர்ந்தே காணாம்பால் ஆகிவிடுவீரோ?

சொற்பால் பொருட்பால் குறிப்பால் இவன் பகர்வதை பகிர்வதை இவன்பால் பற்பாலோர் பயின்றனரே, பகிர்ந்தனரே, பகர்ந்தனரே, வாழ்ந்து காட்டினரே, ஒருவரா, இருவரா ?

ஆதிசங்கரர்
அகத்தியர்
ஸ்ரீ அரவிந்தர்
பரமாச்சார்ய ஸ்வாமிகள் (பெரியவாள்)
பட்டினத்தார்
திருமூலர்
அப்பர், சுந்தரர், சம்பந்தர், மாணிக்கவாசகர்
நாயன்மார்கள், ஆழ்வார்கள்
ஆண்டாள், மீரா
ரமணர்
சின்மயானந்தர்
தயானந்த சரஸ்வதி
வேதாத்திரி மகரிஷி (ஸ்வாமிகள்)
ஸ்ரீதர அய்யாவாள் (முதலான ஆன்மீகப் பெரியோர், உபாசனாகுலத் திலகங்கள்)
கிருபானந்த வாரியார்

அவ்வைப்பாட்டி
திருவள்ளுவர்
தொல்காப்பியர்
இராமகிருஷ்ணர்
விவேகானந்தர்
திலகர்
கோகலே
மகாத்மா காந்தி

இராஜாஜி
சர்தார் பட்டேல்
பாரதி
பாரதிதாசன்
வ வே சு
உ வே சா
மீ ப சோ
ம போ சி
கி வா ஜ‌
லா ச ரா
கல்கி
முத்தையா (கண்ணதாசன்)
அரங்கராஜன் சீனியர் (வாலி)
அரங்கராஜன் ஜூனியர் (சுஜாதா)
எம்.எஸ். உதயமூர்த்தி
நம்மாழ்வார் (இயற்கை விஞ்ஞானி)
அப்துல் கலாம்
(மற்றும் பலர்)

இவர்களில் சிலர் மீதும் அவர்தம் கொள்கை வாழ்வியல் நெறிமுறைகளில் பலருக்கும் ஐயப்பாடுகள், மாற்றுக்கோணச் சிந்தனைகளின் வழி நிறை குறைகளூம் இருக்கலாம் (அவரவர் பார்வையில்). எனில், அவர்கள் கூறிய நல்லனவற்றைக் கொள்வோமே?

காலம் பதில் சொல்லும்!! காலம் வழி காட்டும்!! காலப்போக்கில் நாம் உணர்வோம்!! 

நம்மை நாம் அறிவோம் (5)

=> உங்களுக்கு அறிவு இல்லை, தெளிவு இல்லை, உலகம் புரியலை என்று பற்பல உத்திகளைக் காட்டி புத்திகளைப் புகட்டியதாய் பகற்றி தொழில் நுட்பம், பட்டறிவு, பல்கலை வித்தகம் என்று பற்பல மாயங்களைக் காட்டினான்

=> இவர்களுக்கு தேவையில்லாததை இவர்களிடம் முதலில் விற்போம், காலப்போக்கில் நமக்குத் தேவையானதை இங்கிருந்து கொள்வோம் என வர்த்தகம் பேசி தர்க்கம் பேச வாயில்லாமல் போதையில் கிடத்தி வர்க்க பேதம் காட்டி கட்டிப் போட்டான்

=> இன்று அவனே வருகிறான், பற்பல காணொளிகள், காட்சிப் படங்கள் இவற்றைக் காட்டி 'அடேய் மானிடா, பகட்டில் போகாதே, ஆடம்பரத்தில் அழியாதே, பொய்யை மெய்யென்று மயங்காதே, இயற்கையை உணர்வாய், இயற்கைதான் உந்தன் சொத்து, இயற்கையை உன் முன்னோர் உணர்ந்ததால் உன் மண் தழைத்தது, இயற்கையை நாங்கள் மாசுபடுத்தியதை நீ உணராமலேயே உணராததாலேயே உன்னை உன் மண்ணை நீ இழந்தாய், இழந்தோம் என்று தெரியாமலேயே உன்னில் பற்பல தலைமுறையினர் மாய்ந்து போயினர், மாண்டும் போயினர்.

அந்தக் காணொளிகளில் அவன் மேலும் சொல்கிறான்: 

மனிதம் உணர், இயற்கையை நேசி, உறவை உணர், உறவைப் பேணு, அக்கம்பக்கம் பார், உன் மாமன், அத்தான், மைத்துனன், மைத்துனி, அகமுடையான், அகமுடையாள், மூத்தோர் இளையோர் இவர்களை நேசி என்று நமக்கு என்று அவனது முன்னோர்கள் காட்டிய பாதையில் வந்த இந்தத் தலைமுறையினர் இன்று நமக்குப் பாடம் புகட்டுகின்றனர்

=> இடையே சுமார் 800 அல்லது 1000 ஆண்டுகளில் நாம் என்ன கற்றோம், பெற்றோம், இழந்தோம், இழந்ததை மீட்க முடியுமா?

=> இயற்கையைப் பேணுவதையும் பல்லுயுர் ஓம்புதல், உற்றம் சுற்றம் நட்பு இவர்களை சக மனிதனை விலங்குகளை புழு பூச்சிகளைப் பேணும் நம் மண்ணின் மாண்பை மரபை பண்பை பகட்டில்லாமல் இனியும் காப்போமா, காக்கும் உத்தியை பயில்வோமா, பகர்வோமா,  பகிர்வோமா?

காலம் பதில் சொல்லும்!!

நம்மை நாம் அறிவோம் (4)

=> காலப்போக்கில் நம் முன்னோர் மறைந்து அடுத்தடுத்த சந்ததியினர் சில பல சூட்சுமங்களை நல்லன அல்லன என்று அனைத்தும் கொண்டனர், கற்றனர், கற்றுணர்ந்தனர்

=> அவனது அவர்களது முன்னோர் மறைந்து அடுத்தடுத்த சந்ததியினர் வல்லான் வகுத்ததே சட்டம் என்று பிற்காலத்தில் அடக்குமுறை ஒன்றே ஆட்சிமுறை; மற்போர், விற்போர் இவை மூலம் ஜெயிக்க முடியாது, விற்போர் என்று போவோம், விற்போம், என்று தொடர்ந்து விற்கின்றனர்.

=> இந்த நிலத்தை இதன் மாட்சிமையை மாண்பை இவர்கள் உணராமலேயே அவன் தன்னை இங்கு நம்மில் ஊடுருவி நம்மில் ஒருவனாய் இருப்பதாய் பாவ்லா காட்டி நம் கையை எடுத்து நம் கண்ணில் மட்டுமல்ல, நம்  ஆணிவேரிலேயே ஆப்பு வைத்தான்

=> இயற்கை வளத்தை உணர்ந்து படிப்படியாய் ஒவ்வொன்றாய் வீழ்த்தினான், மாசுபடுத்தினான், மண்ணைச் சுரண்டினான், விண்ணை ஆக்ரமித்தான்,

=> பெண்ணைக் கொடுத்தான், பெண்ணை எடுத்தான், பெண்ணை பெண்ணில் பேணாமலேயே பேணினான்

=> ஆணை கொடுத்தான், ஆணை அடிமையாக்கினான், ஆணவம் கொண்டான், ஆணவம் அகற்றி ஆண் அகம் அறியாமலேயே ஆணுக்கு புறம் காட்டி புறமுதுகு காட்டினான், முதுகில் குத்தினான்

=> ஆணின் வீர்யம் அறிவு திறமை வல்லமை அனைத்தும் உற்சாக பானம், போதைப்பொருள், புகைப்பொருள், பெண்ணாசை மண்ணாசை விண்ணாசை காட்டி ஆணின் அசல் அவனறியாமலேயே அவனை தன் மயக்கம் உண்டாக்கி அவனை அவனால் அவனில் கொண்டான்

=> அந்த ஆணை ஓர் ஆணையால் மடக்கியதால் ஆணின் மூலமே பெண்ணை ஆண்டான்
=> பெண்ணின் வீர்யம் தாய்க்குலத்தின் மாண்பு, பண்பு, அச்சம், மடம், நாணம், பயிர்ப்பு எனும் நாற்குணத்தை நிர்மூலமாக்கினான்
=> காலப்போக்கில் பெண்ணையும் ஆண் குலத்தை வீழ்த்தியதுபோல் போதை இத்யாதி லாகிரி வஸ்துக்களால் ஆட்கொண்டான்

=> பெண் மூலம் நிர்மூலம் என்று ஒரு பகட்டான வார்த்தையை அறியாமையால் இங்கு மக்கள் சொல்வதுண்டு, அந்தப் பெண் மூலமே இந்தச் சமூகத்தை நிர்மூலமாக்கும் வித்தை மேற்கொண்டு ஆண் பெண் இயற்கை அனைத்தும் சாய்த்தான்

நம்மை நாம் அறிவோம் (3)

=> ஒற்றுமையை உடைக்க வேற்றுமையை பயன்படுத்தினான்

=> பலம் என இருந்ததை உடைக்க தொழில் அல்லது பட்டறிவு அல்லது அனுபவ அறிவு என இருந்ததை களவாட திட்டம் தீட்டினான் 

=> அடிப்படைக் கல்வி பரவலாக இல்லை, அனைவருக்கும் கல்வி என்று பாடம் படித்தான், மூளைச் சலவை செய்தான்

=> வர்த்தகம் செய்ய வந்தவன் நம்மை நம்பவைக்க நம்மில் ஒருவராகி நம்மை நம்பிக் கழுத்தறுக்கும் மாயத்தை செய்து காலப்போக்கில் நம்மை நம்மில் நாம் இழந்தோம் என்று உணராமலேயே தான் தன்னை இங்கு பரவ விட்டான், பரவினான், நம்மையும் வெளி மண்ணில் பரவ விட்டான்

=> தொழில் நுட்பம், வர்த்தகம், புரிந்துணர்வு அது இது என்று பற்பல மாயச் சொற்களை அள்ளி வீசினான்

=> பகட்டில், ஆடம்பரத்தில், விதேசிப் பொருளின் மீது நாட்டத்தை ஏற்றினான்

=> கூடவே அறிவை மழுங்கடிக்கும் உற்சாக பானம் அது இது என்று ஒரு கூட்டத்தையே நாறடிக்க அவன் கொணர்ந்ததை நம்மை நம் ஆட்களே ஆட்சி செய்யும் தொடர்ந்து நாறடிக்கும் வித்தையை நம்மில் இருந்த வித்யைகளை அவித்யைகளாக்கும் சூட்சுமம் பயிற்றுவித்தான்

நம்மை_நாம்_அறிவோம் (2)

Since 6th June 2015 from my Facebook wall:

=> சரி, உணர்ந்தாயே, அது உன்னில் இருந்தது என்று உனக்கு எப்படி தெரிந்தது? யார் சொன்னது? யார் சொல்லிக் கொடுத்தது?

=> உன்னில் இருந்ததை உன் அகம் அறியாமல் உன்னிடமிருந்து பெற்று உன்னை நிர்மூலமாக்கியது யார்?

=> உன்னிடமிருந்து பெற்றதை உனக்கே ஒரு சந்தைப் பொருளாய் கொடுத்து உன்னை சந்தியில் நிறுத்தியது யார்? 

=> உன்னைநீயே உணராமல் புறத்தே தள்ளி வைத்தது யார்? எது? அந்தசூட்சுமம் என்ன? அந்த மாயவித்தை என்ன?

=> அந்தமாயம்தான் வர்த்தகமா? வணிகமா? பன்னாட்டு வியாபாரமா?

=> அவனுக்குதேவையானது இங்கே இருந்ததை அவன்உணர்ந்தான்

=> இங்குள்ளதைஇவர்கள் பகிர்ந்துண்டதை, பகிர்ந்து அனுபவித்ததைக் கண்டான்

=> இவர்களில் உள்ள பற்பல வேற்றுமைகளைக் கண்டான் (இனம், மொழி, கலாச்சாரம், பண்பாடு,பழக்க வழக்கங்கள் இத்யாதி)

=> இந்த பல்வேறு வேற்றுமைகளை மீறிய ஒற்றுமையை தனி மனித ஒழுங்கை, சமூகத்தை,சமூகக் கட்டுப்பாட்டை கண்டான்

=> இவர்களின் பலம், பலவீனம், ஒற்றுமை, வேற்றுமை,ஒருங்கிணைப்பு இவற்றை உடைத்தால்தான் தன் வர்த்தகம் பேணிக்காக்கவும் தான் வளர்ச்சியடையவும் முடியும், கூடவே தனக்கு வேண்டியதை எடுத்துக் கொள்ளவும் முடியும் என உணர்ந்தான்

=> உண்மை உணர்ந்தான், உள்ளம் தெளிந்தான், அறிவை பயன்படுத்தினான்

நம்மை_நாம்_அறிவோம் (1)

Since 6th June 2015 from my Facebook wall:

நம்மை_நாம்_அறிவோம்_(தொடர்பதிவு)

இது ஒரு ஆறு பாகத் தொடர்.

கருப்பொருளின் வீச்சு, வீர்யம், தாக்கம், நீளம் கருதி ஆறு பாகங்களாகப் பகிர்ந்துள்ளேன்.

என்னப்பா, ஒரே போஸ்டா போடக் கூடாதான்னு யாரும் சிலாகிக்கக் கூடாது. ஒரே தொகுப்பாய் இருந்தால் நீளம் பக்கம் பக்கமாய் போகும், நீண்ட பதிவுகளை யாரும் படிப்பதும் கிடையாது, ஆர்வமும் குறைவு.

ஆங்கிலத்தில் போட்டால் 'தமிழில் போடேம்பா' என்கின்றனர் சிலர்.
தமிழில் போட்டால் 'எனக்கு தமிழ் படிக்கத் தெரியாது, ஆங்கிலத்தில் போடேன்பா' என்கின்றனர் வேறு சிலர்.

இந்தப் பதிவின் கருத்து உபயம் நேற்று நான் கண்ட ஒரு காணொளியில் தோன்றிய தாக்கம், என் கருத்தை முதலில் ஆங்கிலத்தில் ஒரே பதிவாய் அந்தக் காணொளியோடு பகிர்ந்தேன்.

'அறிவோம்_வாரீர்' இந்த இணைப்பியை (டேக்) அதன் வழி இந்தத் தொகுப்பின் மூலம் (அந்த ஆங்கிலக் காணொளியும்) காணலாம். 

அதன் தொடர்ச்சிதான் இந்தத் தலைப்பில் இதை இந்தத் தொடரில் தந்துள்ளேன்.

இதற்கு மேல் சொல்ல ஆயிரம் தகவல் உண்டு. நான் ஒன்றும் புதிதாய் சொல்லவில்லை, பற்பல சான்றோர் ஆன்றோர், நம்மில் வாழ்ந்தோர், வாழ்வோர் சொல்லியதுதான்.

கொள்வதும் கொள்ளாததும் அள்ளுவதும் கிள்ளுவதும் தள்ளுவதும் பார்ப்பவர் படிப்பவரின் உரிமை / பார்வை / தேர்வு.

அந்த காணொளி வீணொளியாய் எனக்குப்படவில்லை.
வானொலியாய் கேளொலியாய் இணையொளியாய் முக நூலொளியாய் பகிர ஆசைதான். அறிந்ததை தொகுக்கும் வல்லமை இருப்பினும், நேரம் காலம் வாய்க்க வேண்டும், மேன்மேலும் இதுகாறும் என் கருத்தில் உள்ள விடயங்களை பகிர்வதற்கு.

காலம் பதில் சொல்லும்!! காலம் வழிகாட்டும்!! காலம் செல்லும் பாதையில் செல்வோம்!!

நம்மை நாம் அறிவோம்

உண்மை நீயே உணர்

உன்னையறிய உலகம் சுற்று

அகம் புறம் அறம் மறம் இகம் பரம் முகம் வெளியே இல்லை

உன் முகம் அது? உன் முகம்எது ? உன் முகம் இது ?

=>அது இது எது இவற்றில் எதனில் அது இதுவாய் இருக்கிறது?

=>இம் மூன்றை உணர்ந்தால் உன்னை நீ அறிவாய்

=>கூடவே அதையும் நீ உணர்வாய்

=>அது என்பது இங்கு ஒரு குறியீடுஅவ்வளவே.

=>அது அவன், அவள், அவர், அவர்கள், என்று இருக்கலாம்

=>அவர்கள் யார்? எவர்? எங்கிருந்து வந்தனர்?

=> எதை உனக்கு தந்தனர்? எதை உன்னிடமிருந்து பெற்றனர்?

=> எதை உன்னிடமிருந்து எடுத்து உனக்கே தனதாய்த்தந்தனர்?

=> அதைப் பெற்று நீ என்ன கண்டாய்?உணர்ந்தாய்?

=> அதைப் பெற்றாய், சரி, எதை இழந்தாய்? எதை இழந்ததாய் உணர்ந்தாய்?

#நம்மை‍‍_நாம்_அறிவோம்

மெக்காலே மக்காலே முக்காலே ஷோக்காலே!!

As shared on my Facebook wall since 26th May 2015:

இந்திய வரலாற்றின் சாராம்சம், அன்று முதல் இன்று வரை. 

1. இந்த நாட்டில் சமூக ஒருங்கிணைப்புடன் கூடிய மக்கள் கூட்டம் இருக்கிறது, அந்த ஒருங்கிணைப்பை ஒற்றுமையை உடை, அதற்கு எந்த வித சாம தான பேத தண்ட உபாயங்களையும் கடைக்கொள்; சாதி மத இன மொழி வேற்றுமையை பயன்படுத்தி இவர்கள் ஒற்றுமையை உடை. எந்தச் சூழலிலும் இவர்களுக்குள் இருக்கும் 'வேற்றுமையில் ஒற்றுமை' எனும் சங்கிலியை அறு. 

2. மஞ்சள், வேம்பு, விதை நெல், மூலிகை வைத்தியம், சித்த வைத்தியம், ஏராளமான இயற்கை நிலம் மற்றும் வளம்; ஏரி, கிணறு, ஆறுகள், நதிகள், குளம் குட்டை என்று ஏகத்துக்கும் கூடிய நீராதாரம் கொண்ட வற்றாத ஜீவ நதிகள் எல்லாத் திசைகளிலும் இருக்கிறது. அதுவும் சுத்தமான குடி நீர். அந்த இயற்கை தந்த கொடையையும் வளத்தையும் நீர் ஆதாரத்தையும் உடை, அந்த அடிப்படைக் கட்டமைப்பை உடை. 

3. சாமானியன் அதிகம் படிக்காவிட்டாலும் ஓரளவுக்கு படித்தவர்கள் குறைவு; இவர்களின் கல்வி வளர்ச்சி எப்படியோ, ஆனால் ஒரு சில கூட்டத்தினரின் அறிவையும் அறிவுசார் மூலதனத்தையும் நம்பி இவர்கள் சமூக அமைப்பு இருக்கிறது. அந்த அறிவுசார் ஆதாரத்தை எந்த வித மூளைச் சலவை செய்தும் அழி. அவர்களை முதலில் நம் வழிக்குக் கொண்டு வரணும், இந்தப் படிப்பறிவில்லாத ஆனால் உழைக்கும் வர்க்கத்தை வேறு வழிகளில் சமாளிக்கலாம். அது கால ஓட்டத்தில் சமாளிக்க வேண்டிய கைக்கொள்ள வேண்டிய அணுகுமுறை. 

4. மூலிகை வைத்தியம், ஆயுர்வேதம், சித்த வைத்தியம் என்று இவர்களின் மருத்துவ சிகிச்சைகள் வித்தியாசமாய் இருக்கிறது, அவை எப்படி இவர்களுக்கு எங்கிருந்து அந்த ஆதாரம் வந்தது, அதன் மூலத்தை உடை, அந்த அடிப்படை ஆதாரத்தை அழி. 

5. படிப்பறிவு இல்லாவிட்டாலும், வேறு சில அறிவு சார் மேதமை கொண்ட உருவ வழிபாடுகளும் கோயில்களும் அவை சார்ந்த இயற்கை வளமும் இவர்களை அந்த வழிபாடு மற்றும் மத நம்பிக்கைகளில் இவர்கள் ஒரு தேர்ந்தெடுத்த வல்லமையைக் கொண்டிருக்கிறார்கள், அந்த வலிமையையும் நம்பிக்கையையும் உடை, அந்த மத ஒற்றுமையைக் குலை. 

6. அரசியல் நிர்வாகம் ராஜாங்கம் நீதி பரிபாலனம் என்று இவர்களின் ஆட்சிமுறையே சரியில்லையே, ஒரு விதத்தில் இவர்களின் இந்த ஒற்றுமைதான் நமக்கு எதிரி, அதனால் இவர்களின் ஒற்றுமையை ஒன்றுமில்லாமல் ஆக்கிவிட்டால்?  அரசியல் ரீதியாக ஆட்சியாளர்கள் தமக்குள் பிராந்திய ரீதியில் பிரிந்துள்ளனர், அந்தப் பிளவை பயன்படுத்தி இவர்களை இந்தத் தேசத்தின் மாட்சிமையை நம் கைக்குள் கொண்டு வரணும், அதற்கு மேற்சொன்ன நல்ல விஷயங்களை, இல்லை இல்லை, நமக்கு ஒத்து வராத கெட்ட விஷயங்களை தூக்கியெறியணும். அதற்கு அடுத்தக்கட்ட நடைமுறைகளை செய்யணும் என்று சுமார் 350 ஆண்டுகள் முன்பு 'வர்த்தக ரீதியில் உள் நுழைந்த வந்தேறிகள்' செய்த சதி இன்று 

1) அடிமைபடுத்துதல்

2) அரசியல் ரீதியாய் நாடு பிடித்தல்

3) வர்த்தக ரீதியில் கப்பம் கட்ட வைத்தல்

4) நிர்வாக ரீதியில் இவர்களில் அறிவுசார் திறமைசாலிகளை நம் கட்டுக்குள் வைத்துக்கொண்டு இவர்கள் கையாலேயே இவர்கள் கண்ணைக் குத்த வைத்தல்

5) எந்த இயற்கை வளம் நீர் ஆதாரம் என்று இவர்கள் ஸ்டிராங்காய் இருக்கிறார்களோ அந்த வளத்தையும் ஆதாரத்தையும் பாழ் செய் ( நவீனம் என்கிற கோணத்தில்)

6) விதை நெல் என்று ஒன்றுதானே இவர்களை வெளியாரிடம் கையேந்தாத நிலையை வைத்துள்ளது, அதை முதலில் உடை (எரியறதைப் பிடுங்கினால் அடுத்தது என்ன?)

7) இன மத சாதி மோதல்களை உண்டாக்கு

8) மதப் பற்றையும் மொழிப் பற்றையும் இவர்களை இவர்களாகவே கைவிடும் எண்ணத்தை உண்டாக்கு, அதை மேன்மேலும் பெரிதாக்கு, இவர்கள் மத இன ஒற்றுமை தானாகவே அழியும்

9) இன்னும் என்னென்னவோ உத்திகள் கையாண்டு இந்த மண்ணை காலம் காலத்திற்கும் எந்த விதத்திலாவது நம் கைக்குள்ளேயே வைத்திருக்கணும். எங்கே அடிச்சா அங்க வலிக்குமோ அங்க அடிச்சா எங்கே வேண்டுமானாலும் வலிக்கட்டுமே? இந்தப் பாலிசிதான் அவர்களின் தாரக மந்திரம். 

இதுதான் நமது இந்திய வரலாற்றின் சாராம்சம், அன்று முதல் இன்று வரை. 

இதை நான் சொன்னால், என்னை மாதிரிப் பலர் சொல்லியுள்ளார்கள், தத்தம் பாணியில் பலவேறு தருணங்களில். 

என்னலே, நீ மக்காலே என்கிறீயளா?  எல்லாம் அந்த மெக்காலே செய்த முக்காலே மூணு வீசம் ஷோக்காலே வந்த உபாயம்!! நம்மையெல்லாம் மேக்காலே நோக்க வைச்சு வடக்காலே இடக்காலே கீழ்க்காலே போக விடாமல் செய்து தெக்காலே நிற்க வைத்த சாதுர்யம், சாமர்த்தியம், சல்லியத்தனம் வேறு யாருக்கு வரும் மக்களே? 

Brain & Mind an Analysis மூளை மற்றும் மனது ஒரு பார்வை (பகுதி # 2)

From my Facebook wall since 18th May 2015:

(Part 1 is not traceable now, sorry and sincere apologies). When found from my archives, I would share for sure).

மூளை மற்றும் மனசு (ப்ரெயின் மற்றும் மைன்ட்) ஒரு பார்வை (லாஜிக் மாஜிக் அனாலிஸிஸ்) ‍ பகுதி # 2

மூளையை தவிர்த்து மைன்ட் என்று உள்ளதின் காரணமாய் காலத்தை மூணாய் பிரித்தார்கள், பிரித்தறியும் ஆர்வமும் நம் முன்னோர்களுக்கு வந்தது, அது தொடர்பில் நரம்பியல் அல்லது மூளையியல் என்று மருத்துவ உலகமும் தொடர்ந்து ஆராய்ச்சி செய்கிறது.

தொடர்ந்து சிந்தித்ததில்:

மூணாப் பிரிச்சது சரி ( நேற்று, இன்று, நாளை) கால வரையறைகளை. 

மூணா, ஆங்கில மூன், மூனா சந்திரன், அதாவது, மனித மனதின் எண்ணம் சார்ந்த சிந்தனைகள், சிந்தனை வயப்படுவது இவையெல்லாம் எதனால் ஏற்படுகிறது? நமது சிந்திக்கும் திறனை கட்டுப்படுத்துவது சந்திரன். அதாவது சந்திரனின் ஆதிக்கம் ஒரு ஜாதகரின் ஜாதகத்தில் குறைவாக இருக்கும் பட்சத்தில் அவர் தனது படிப்பிலோ தொழிலிலோ கவனக் குறைவாக இருக்க வாய்ப்பு உண்டு. 

மிகக் குறைவாய் இருந்தால் படிப்பில் அல்லது தொழிலில் மந்தகதி ஏற்பட்டு அவரது பெர்ஃபார்மன்ஸ் அடிபடும். மார்க் குறையும். மிக மிகக் குறைவாய் இருப்பின் (கூடவே ஒருவேளை வேறு கிரகங்களின் ஆதிக்கம் ஆளுமை கூடியிருப்பின்) மனப் பிறழ்வுகள், மனோ வியாதி இத்யாதி வரலாம். 

சந்திரனின் ஆளுமை ஆதிக்கம் கூடியிருப்பின் புத்தி பலம் சிந்திக்கும் திறன் படிப்பு அல்லது தொழிலில் கவனம் கூடி பெர்ஃபார்மன்ஸ் மிகும். மார்க் நன்றாகப் பெறுவார். சாதகமான பலன்கள் இருக்கும் (கூடவே வேறு கிரகங்கள் ஆளிமை எப்படி என்பதும் கருத்தில் கொள்ளணும்). 

அந்த ஆளுமை ஆக அதிகமாய் ஒருவருக்கு இருப்பின் அவர் ஒரு இன்டலக்சுவல் ரேஞ்சுக்கு தன் தொழிலிலோ படிப்பிலோ துறை சார்ந்த முயற்சியில் முன்னேறுவார் அல்லது வெற்றி பெறுவார் எனலாம். 

எனக்கு ஜோதிடத்தில் அத்தனை பரிச்சயம் இல்லை, பாண்டித்தியம் இல்லை, எனவே ஜோதிட வல்லுனர்கள் பார்வைக்கு இதை விடலாம் அவர்கள் கருத்து அறிய. 

சந்திரனுக்கு அந்த எனர்ஜி எங்கிருந்து வருகிறது? சூரியனிடமிருந்து. 

நமக்கு மானிடனுக்கு அறிவு புத்தி சிந்தனை தொடர்பான கட்டமைப்பை நிர்ணயிப்பது சந்திரன், அவர்தம் ஜாதகத்தில் சந்திரன் இருக்கும் சூழல், கூட இருக்கும் கிரக நிலைகளின் சாதக பாதக அம்சங்களில் அது நிர்ணயிக்கப்படுகிறது என்று பார்த்தோம். 

அந்த அறிவு சார்ந்த எனர்ஜியை நமக்குத் தருவதில் புதன் (மெர்க்குரி) பெரும் பங்கு வகிக்கிறது. பேச்சு வாக்கில் நாம் சொல்வதில்லையா 'என்ன நான் சொல்றது வெளங்கிச்சா இல்லையா, நீ என்ன ட்யூப் லைட்டா' என்று.  ட்யூப் லைட்டில் இருப்பது என்ன, மெர்க்குரி? 

மெர்க்குரி அந்த எனர்ஜியை ( எலக்ட்ரான், ப்ரோட்டான், ந்யூட்ரான் என்று விஞ்ஞான ரீதியில் தெரிந்தளிக்கப்பட்ட மூலக் கூறுகள் நமக்குத் தேவையான எனர்ஜியை சூரியனிடமிருந்து (புதன்) மெர்க்குரி பெற்று சந்திரன் வாயிலாக நம் சிந்தனை ஓட்டத்தை கட்டுப்படுத்துகிறது, சரி, புரிகிறது (எனலாம்). 

நமது பஞ்சாங்களில் திதி வார நட்சத்திர சூலை சூலம் ஹோரை கணம் பட்சி பார்ப்பது பல்லி சொல்லுக்குப் பலன் இத்யாதி பார்ப்பதன் அர்த்தம் இங்கு ஓரளவுக்கு பொருந்தும் என நினைக்கிறேன். 

ஞாயிறு வெள்ளி மேற்கே சூலம்

திங்கள் சனி கிழக்கே சூலம்

செவ்வாய் புதன் வடக்கே சூலம்

வியாழன் தெற்கே சூலம் = நினைவிருக்கிறதா?

அதாவது, சூலம் சொல்லும் திசையில் அந்த அந்தத் தினங்களில் சில காரியங்களை செய்யக் கூடாது, ஞாயிறு அன்று மேற்குத் திசையில் பயணிக்கக் கூடாது, திங்கள் கிழமை கிழக்குத் திசையில் பயணிக்கக் கூடாது இது போல பல விஷயங்கள் சொல்வார்கள். 

இது ஏன் என்று யோசிக்க எனக்கு தோன்றியது இவை. இது சரியா தவறா என் பார்வையில் வந்த கருத்து சரியா தவறா என்பது விஷய ஞானம் உள்ளவர்கள் தம் கருத்தை கமென்டில் பதியலாம். எனக்கு தெரிந்ததை புரிந்ததை பகிர்கிறேன், நிபுணர்களின் கருத்தை மதிக்கிறேன், மேலதிகத் தகவல் அறிய ஆவல் உண்டு. 

ஞாயிறு அன்று சூரியனின் நாள். சூலம் நேர் எதிர் திசையில் மேற்கே சொல்லியிருக்கிறார்கள். அதாவது சூரியன் இருக்கும் திசையில் பயணித்தால் நன்மை விளையும், நல்லது நடக்கும். எதிர்த் திசையில் சென்றால் நன்மை விளையும் சாத்தியம் குறைவு, என்று நாம் புரிந்து கொள்ளலாமா? இப்படி ஒவ்வொரு நாளிலும் அந்த அந்தத் திசையில் சூலம் அறிந்து ஒரு காரியத்தை செய்/அல்லது செய்யாதே அன்று வைத்திருக்கின்றனர், நம் முன்னோர். 

நாரதர் மாங்கனி கொணர்ந்து உண்டாக்கிய ஒரு கலகம் நமக்கெல்லாம் தெரியும். அந்த மாங்கனி யாருக்கு மூத்தவருக்கா இளையவருக்கா என்கிற ப்ரச்னை வந்ததில் இளையவர் உலகம் சுற்றி வந்து அதை வெல்வேன் என்று சென்றார். மூத்தவர் அம்மையப்பனே உலகம் என்று சுளுவாய் அவர்களைச் சுற்றிவிட்டு பழத்தை வென்றார். 

இளையவர் வந்து பார்த்து ரிசல்ட் அறிந்து கோபித்துக்கொண்டு அம்மை அப்பரிடம் விவாதம் செய்து பயனின்றி எங்கு போய் அமர்ந்தார், பழனி, அதாவது இந்த அகண்ட பாரதத்தின் தென் பகுதியில் உள்ள ஒரு குன்றில் (அல்லது மலை என்று கொள்க). 

அதாவது, இளையவராகிய குமரன் தனக்கு மாம்பழம் வேணும் என்று போட்டியில் உலகைச் சுற்றிய விஷயத்தில் அவருக்கு எனர்ஜி எங்கிருந்து வந்தது? வந்திருக்கும்? மயிலின் மீது சென்றார் எனில் மயிலுக்க்கு அந்த எனர்ஜி எங்கிருந்து வந்திருக்கும்? உலகம் சுற்றுவது என்பது சாதாரண விஷயம் இல்லையே?  அதற்கு திசை அறிந்து போக விஷய ஞானம் சிந்தனை வேண்டும், பிசிக்கலாய் எனர்ஜி வேண்டும், பறக்கும் சக்திக்கு உடல் திண்மை வேண்டும். இங்குதான் வாயு, சூரியன், சந்திரன், புதன் இத்யாதி கிரகங்களின் முக்கியத்துவம் வருகிறது. 

எல்லாம் முடிந்து தெற்குப் பகுதியில் அமர்ந்ததாக புராணத்தில் படித்தோமே, தெற்கு எனில் தக்ஷிண திசை.  தக்ஷிணாமூர்த்தி என்றால் குரு, அதன் ஆங்கிலப் பெயர் ஜூபிட்டர். 

அங்காரகன் எனும் செவ்வாய் கிரகத்துக்கு முருகனைத்தான் வணங்குகிறோம். வேறு ஒரு கோணத்தில் குரு அம்சம் என்று சிவனையும் அவன் நெற்றிக்கண்ணில் உதித்த முருகனையும் குறிக்கிறோம், வணங்குகிறோம். படிப்பறிவு, தொழில் நிமித்தம் வளர்சி என்று குரு தக்ஷிணா மூர்த்தியை வணங்கும் அதே நேரத்தில் மருத்துவ ரீதியில் உள்ள குற்றம் குறைகள் அகல வைத்திய நாத மூர்த்தியாய் (செவ்வாய்க் கிரகப் ப்ரீதியாய்) அங்கும் சிவன் அல்லது முருகன் வருகிறார்.

புதன் (மெர்க்குரி) என்று பார்த்தால் புதன் கிரகத்துக்கு அதிபதி விஷ்ணு (VISHNU)

சூரியன் (சன் ஆங்கிலத்தில் SUN)

சுக்கிரன் (வீனஸ் ஆங்கிலத்தில் VENUS)

சுக்கிரன் என்பது ஆறாம் எண்ணுக்குரிய கிரகம். 

VENUS right in reverse SUNEV.   VE = Value Engineering. Value engineering (VE) is systematic method to improve the "value" of goods or products and services by using an examination of function. Value, as defined, is the ratio of function to cost. Value can therefore be increased by either improving the function or reducing the cost.

அதாவது ஒரு பொருளின் மதிப்பு நிர்ணயிக்கப்படுவதில் வீனஸ் எனும் சுக்கிரனின் (ஆறாம் இலக்கத்தின் எண்). 

அந்த ஆறாம் இலக்கம் இந்த உலகில் எந்த விதத்தில் எல்லாம் நம்மை ஆட்டுவிக்கிறது என்பதை முன்பு ஒரு பதிவில் நான் விளக்கியிருந்தேன். இன்று நாம் வணிக ரீதியில் முறையாக நேர் வழியில் வாங்கும் ஒவ்வொரு பொருளிலும் பார் கோட் என்று ஒன்று உண்டு. அந்த பார் கோட் எனும் கோட்பாட்டின் பின்னணியில் வர்த்தக ரீதியில் உள்ள பன்னாட்டு வணிகச் சட்டங்கள் (WTO or GATT o GTC) என்று உள்ள வர்த்தக பொருளாதார நடைமுறைகளில் இந்த பார்க்கோட் இல்லாமல் எந்த ஒரு பொருளையும் ஒரு தொழிலதிபர் அல்லது உற்பத்தியாளர் விற்கவோ வாங்கவோ முடியாது. அப்படி விற்றால் அது பன்னாட்டு நடைமுறைகளில் செல்லுபடியாகாது. 

இந்த பார் கோட், பின்னர் அதன் ஊடே உள்ள ஐ. எஸ். ஓ. முதலான நடைமுறைகள் இங்கு விவாதப் பொருளல்ல. 

சுக்கிரன் எப்படி ஆதிக்கம் செலுத்துகிறான் என்பதை குறிக்கவே இதைக் குறிப்பிட்டேன். 

சுக்கிரன் நமது தனி மனிதப் பொருளாதார வசதியை அது தொடர்பான நம் கிரக சஞ்சார நிலைகளை அனுசரித்து நமக்கு காசு பணம் பொருள் வசதி இருக்குமா இல்லையா என்று ஜாதகத்தில் தெரியும். 

இதையெல்லாம் இத்தனை டீப்பா ஆராய்ச்சி பண்ணி எழுதும் அளவுக்கு இந்த நாள் இனிய நாள் திங்கள் கிழமை (சந்திரனுக்கு உகந்த நாள்) அமைந்தது என்ன ஒரு தற்செயலான நிகழ்வு, சரிதானே?

[இந்தச் சிந்தனை இனியும் தொடரும் எனவே நினைக்கிறேன்)